ΤΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
- Τι έπαθες; - Έχω πυρετό. Δε νοιώθω καλά.
Δεν είναι τίποτα.
Πιες κάτι και γύρνα στη δουλειά.
Μου πονά ο λαιμός.
Κάπου πρέπει να χτύπησες. Θα σου βάλουμε κάτι το βράδυ.
Πήγαινε τώρα.
Ε, Κοβάλσκι!
Αύριο θα 'ρθουν οι νέες μάσκες.
Είναι πλήρως αεροστεγείς.
Πες το και στους άλλους.
Ξύπνα, τεμπέλα! Ξημέρωσε.
- Τι ώρα είναι; - Οκτώ και δέκα.
- Θέλεις τσίχλα; - Όχι, ευχαριστώ.
- Κοιμήθηκες καλά; - Καλούτσικα.
Φτάνω σε μια ώρα. Σίγουρα ο Μισέλ θα είναι στο σταθμό.
Μακάρι να έκανα ένα ντους.
Είσαι τυχερή!
Σκέψου πως δε θα είμαι στην Ισπανία πριν το απόγευμα.
Όπως και να 'χει...
με το που φτάσω, θα βουτήξω στο νερό.
Πώς είπες ότι λεν το χωριό σου;
Γουμπλές.
Δεν είναι ακριβώς χωριό.
Απλώς ένας αμπελώνας και κάποια κτίρια τριγύρω.
Πότε γυρνάς στο Παρίσι;
Ίσως και ποτέ.
Δεν μπορείς να μείνεις για πάντα στην εξοχή.
Έλα.
Δε στα 'λεγα; Δεν υπάρχει ψυχή στο τρένο.
Έχεις δίκιο.
Ποιός θα πήγαινε διακοπές τον Οκτώβριο, εκτός από εμάς.
Έχουμε το βαγόνι ολοδικό μας.
Καλά που είμαστε μαζί. Αλλιώς θα φοβόμουν.
Τι υπέροχος καιρός!
Ωραία, γιατί σε λίγο κατεβαίνω.
- Θα μου γράψεις; - Βέβαια. Έχω τη διεύθυνσή σου.
Σειρά σου. Τέλειωσα.
Με συγχωρείτε.
Χτύπησα την πόρτα.
Αντουανέτ...
βάλ' την να καθίσει.
Πρέπει να με βοηθήσετε.
Ένας άντρας ανέβηκε στο τρένο.
Ήταν παράφρων, άρρωστος.
Σκότωσε τη φίλη μου.
Ήταν φρικτό!
Πρέπει να ειδοποιήσουμε την αστυνομία. Πρέπει να τηλεφωνήσω.
Δεν ξέρω ούτε καν πού βρίσκομαι. Καταλαβαίνετε;
Πείτε μου, καταλαβαίνετε;
Σας παρακαλώ, μπορώ να τηλεφωνήσω;
Να τηλεφωνήσεις;
Σε ποιόν;
Στην αστυνομία φυσικά.
Αυτός ο άντρας σκότωσε την Μπριζίτ.
Είναι τρελός. Πρέπει να τον κλείσουν μέσα!
Αστυνομία;
Θες να μας κουβαλήσεις την αστυνομία;
Πρέπει να 'ρθουν να με πάρουν.
Να τους εξηγήσω τι συνέβη.
Κι έπειτα, άφησα όλες τις αποσκευές μου στο τρένο.
Δεν υπάρχει τηλέφωνο σ' αυτή τη φάρμα.
Κι αυτό εκεί;
Δε λειτουργεί.
Μπορείτε να με πάτε στην πόλη;
Σας παρακαλώ. Είναι πολύ σημαντικό.
- Δεν έχω αμάξι - Κι εκείνο έξω;
Είναι παροπλισμένο.
Τι συμβαίνει; Τι πάθατε;
Γιατί δε με βοηθάτε;
Δεν μπορώ να μείνω εδώ. Πρέπει να φύγω!
Πείτε κάτι. Γιατί με κοιτάτε έτσι;
Δεν καταλαβαίνετε τι συνέβη;
Απαντήστε μου. Πρέπει να με βοηθήσετε!
Άσε με να βγω! Θέλω να φύγω!
Αρκετά! Ηρέμησε!
Προς το παρόν θα μείνεις μαζί μας.
Πήγαινε να ξεκουραστείς λίγο.
Προχώρα.
Σε παρακαλώ.
Η κάμαρά μου είναι επάνω.
Ξεκουράσου λίγο. Θ' ανέβω σύντομα.
Να φροντίσω πρώτα τον πατέρα μου.
Μα τι έχει;
Δεν ξέρω. Γρήγορα, ανέβα.
Τσιμουδιά!
Δεν πρέπει να μας ακούσει.
Πέρασε.
Είναι η μητέρα μου.
Τη σκότωσε. Είναι τρελός, καταλαβαίνεις;
Πρέπει να το σκάσουμε μόλις πάει στην κάμαρά του.
Έλα.
- Ξες να οδηγάς; - Ναι.
Τα κλειδιά είναι εκεί πέρα.
Αν ήξερα οδήγηση, θα έφευγα προ πολλού.
Απ' όταν πέθανε η μητέρα, μ' εμποδίζει να φύγω.
Μόνο όταν παθαίνει κρίσεις, θυμάται ότι τη σκότωσε.
Δε θέλει να το μάθει κανείς.
Γι' αυτό έκοψε το καλώδιο του τηλεφώνου.
Όταν έλεγες να καλέσουμε την αστυνομία...
νόμιζα ότι θα σε σκοτώσει.
- Τι τον τρέλανε; - Δε γνωρίζω.
Είδες το χέρι του;
Το εξάνθημα εξαπλώνεται.
Έβαλα το πιστόλι του στο αυτοκίνητο.
Θες να φύγεις, ε;
Για να καταδώσεις τον πατέρα σου;
Θα πας μ' αυτήν στην αστυνομία;
Σκύλα!
Νόμιζες πως δεν το ήξερα;
Έχεις πληγές σαν τις δικές μου.
Είσαι σαν και μένα, πόρνη!
Σαν και μένα.
Σαπίζεις σαν εμένα.
Αλλά δε θα υποφέρεις όπως εγώ...
γιατί θα σε σκοτώσω πρώτος!
Τι έκανα;
Νοιώθω κουρέλι.
Σκότωσέ με.
Βοήθα με.
Δεν το αντέχω.
Αποτελείωσέ με.
Αποτελείωσέ με!
Κάν' το!
Βοήθα με.
Σε παρακαλώ, βοήθα με.
Άνοιξε την πόρτα.
Χρειάζομαι γιατρό. Δεν είμαι επικίνδυνος.
Βοήθα με!
Άνοιξε!
Είναι κανείς εκεί;
Ποιός είσαι; Σε ακούω.
Δε θα μου μιλήσεις;
Είμαι ολομόναχη. Έλα μαζί μου.
- Χάθηκες; - Ναι.
Γνωρίζω καλά την περιοχή, αλλά έπρεπε να φύγω βιαστικά
κι έχασα το δρόμο μου.
Απ' το πρωί κάνω κύκλους.
- Από το χωριό ήρθες; - Είναι κοντά το χωριό σου;
Ναι. Κι εσύ χάθηκες;
Ναι.
Άκου, θα σε βοηθήσω να βρεις το χωριό σου.
Με τι μοιάζει αυτή η περιοχή;
Υπάρχουν παντού μεγάλα βράχια.
Υψώνονται προς τον ουρανό σαν δέντρα.
Βέβαια. Τώρα κατάλαβα.
Πρέπει να βαδίσουμε προς τον ήλιο. Θα βρούμε ένα μικρό μονοπάτι.
Το χωριό δεν είναι μακριά.
- Ελπίζω να τέλειωσε ο καβγάς. - Καβγάς;
Ναι, κάτι τέτοιο. Ο Λυκά μου είπε να τρέξω, για να σωθώ.
Να το μικρό μονοπάτι.
- Γιατί μάλωναν; - Δεν ξέρω.
Η ζωή εδώ πέρα είναι σκληρή.
Οι άνθρωποι λεν πως φέρνω γρουσουζιά. Με κοροϊδεύουν.
Ο Λυκά δε θέλει να είμαι παρούσα με όλα αυτά τα προβλήματα.
Το Γουμπλές είναι μακριά; Εκεί πηγαίνω.
Α, το Γουμπλές!
Δεν είναι χωριό, αλλά οινοποιείο
που παράγουν το τοπικό κρασί.
Σε περιμένει κανείς στο Γουμπλές;
Ναι. Ο Μισέλ, ο μνηστήρας μου.
Θα μπορέσω να του τηλεφωνήσω απ' το χωριό;
Φυσικά. Μπορεί να βρούμε κι αυτοκίνητο, για να σε πάει.
Τι βλέπεις;
Κάτι εγκαταλειμμένα σπίτια.
Τι έγινε; Είδες τίποτα;
Ας συνεχίσουμε. Το χωριό είναι μακριά ακόμη.
Φτάσαμε. Αναγνωρίζω το έδαφος.
Δεν ακούγεται ο κόσμος.
Ας συνεχίσουμε για το χωριό.
Ακούω φλόγες και μυρίζω καπνό.
Είναι απλώς μια υπαίθρια πυρά. Έλα.
Γιατί σταματήσαμε;
Δεν είναι τίποτα.
Ας συνεχίσουμε. Ακόμα απέχουμε απ' το χωριό.
Είναι ένα σπίτι. Το αναγνωρίζω!
Ηρέμησε!
Ακούγεσαι παράξενα.
Τι συνέβη;
Πες μου τι βλέπεις.
Πού βρισκόμαστε;
Είναι που...
νυχτώνει. Ας βρούμε ένα μέρος, για να κοιμηθούμε.
Αύριο πρωί θα φτάσουμε στο χωριό.
Δεν είναι αλήθεια. Ψεύδεσαι!
Το ξέρω ότι είμαστε στο χωριό.
Γιατί δε θέλεις να μου μιλήσεις;
Ακολούθησέ με. Θα βρούμε το σπίτι σου.
Αυτά είναι σπίτια. Είμαστε στο χωριό.
Άσε με! Πού πήγαν όλοι;
Άσε με!
Κάποιος είναι εδώ.
Δεν καταλαβαίνω.
Τι συνέβη;
Δε θα μου πεις;
Λυκά! Λυκά!
Ηρέμησε. Είμαστε στην είσοδο του χωριού.
Αλλά όλοι έφυγαν.
Αδύνατον! Δε φύγαν όλοι.
Όχι ο Λυκά. Δε θα έφευγε χωρίς εμένα.
Κι άγγιξα κάποιον.
Σου φάνηκε. Δεν ήταν τίποτα.
Έλα. Νυχτώνει.
Λες ψέματα.
Θέλω το Λυκά. Βοήθεια, κάποιος ας με βοηθήσει!
Σταμάτα!
Μην κλαις.
Όλα θα παν καλά. Θα τα καταφέρουμε.
Αυτό είναι το σπίτι μου.
Εδώ ζω με το Λυκά.
Λυκά!
Δεν υπάρχει κανείς.
Δε λες αλήθεια. Πού είναι ο Λυκά;
Μην ανησυχείς. Θα έρθει σύντομα.
Ηρέμησε.
Πρέπει να ξεκουραστούμε λίγο.
Όλα παν καλά.
Λυσί!
Λυσί, γύρνα πίσω!
Εδώ πέρα!
Ελάτε, εδώ είμαι!
Ελάτε να με βοηθήσετε!
Γιατί δε μιλάτε;
Δε μ' αναγνωρίζετε; Εγώ είμαι, η Λυσί.
Είστε απ' το χωριό;
Ξέρετε πού βρίσκεται ο Λυκά;
Αν ξέρετε, πείτε το μου.
Ο Λυκά είναι τα "μάτια" μου.
Φύγετε μακριά μου! Φύγετε!
Καταλαβαίνω πως επιθυμείτε το κακό μου!
Θέλετε να με περιπαίξετε κι άλλο!
Λυκά!
Λυσί!
Μην κινείσαι. Εδώ είμαι.
Λυκά, εδώ είμαι.
Εσύ είσαι, Λυκά;
Το καταλαβαίνω.
Αναγνωρίζω το τζάκετ σου.
Μίλα μου, Λυκά.
Πες μου τι συμβαίνει.
Αχ, Λυκά...
να μπορούσα να σε δω!
Λυσί, σ' αγαπώ!
Λυσί, σ' αγαπώ. Σ' αγαπώ.
Λυσί, σ' αγαπώ.
Κάθισε.
Εδώ είμαστε ασφαλείς.
Ποιά είσαι;
Έχει τρεις μέρες που "κόλλησα" εδώ.
Δεν τολμούν να μπουν.
Περιμένουν να βγω εγώ...
αλλά δεν είμαι ηλίθια.
Αυτό είναι το σπίτι του προέδρου.
Όλ' αυτό του ανήκει.
Έρχεται συχνά, σαν πρόεδρος που είναι.
Πρόκειται για μεγάλο χωριό.
Είναι πλούσιος κι εκλεπτυσμένος. Το ίδιο κι η γυναίκα του.
Οι ντουλάπες της είναι γεμάτες πανέμορφα φορέματα.
Ήρθα να τακτοποιήσω τα πράγματά τους.
Έχω το κλειδί.
Θα φροντίσω όταν έρθουν, όλα να είναι τακτοποιημένα.
Πού βρίσκονται τώρα;
Το πτώμα του κείτεται κάπου εκεί έξω.
Τη γυναίκα του, την έκαψαν ζωντανή.
Όμως, εγώ έχω το κλειδί...
κι έτσι διαμένω εδώ.
Είσαι...
Εννοώ...
Αναρωτιέσαι αν είμαι φυσιολογική.
Τι λες;
Όλοι τρελάθηκαν εν μια νυκτί.
Δεν είναι τίποτα.
Απλώς προσπαθούν να μπουν μέσα.
Το κάνουν κάθε νύχτα.
Έλα.
Πρέπει ν' αφήσουμε το χωριό και να φέρουμε βοήθεια!
Πρέπει να ξεφύγουμε από δω!
Πιες κάτι. Θα σε βοηθήσει.
Κι ύστερα φεύγουμε, αν θες.
Συνήθως δεν αγγίζω τ' αλκοόλ...
αλλά απόψε θα πιω λίγο κρασί.
Πηγαίνω να ντυθώ.
Είναι εκπληκτικό πόσα όμορφα πράγματα υπάρχουν εδώ.
Εντάξει, θα βιαστώ.
Δώσ' μου το περίστροφό σου.
Είμαι άριστη σκοπεύτρια.
Κι εγώ.
Έλα!
- Ξέρεις πού βρίσκεται το Γουμπλές; - Ο αμπελώνας;
Δυο-τρία χιλιόμετρα από δω.
Εκεί πρέπει να πάμε. Ηρέμησε η κατάσταση.
Την έπιασα! Ελάτε, όλοι!
Ελάτε!
Ελάτε, όλοι!
Ένας λιγότερος.
Απολαμβάνεις τους σκοτωμούς, λες και είναι κουνέλια.
Δε φταιν αυτοί για την κατάντια τους.
Τι σ' έπιασε, Φρανσουά; Ο θάνατός σου, η ζωή μου.
Πρόκειται για επιδημία. Δε φταιν αυτοί.
Κι εμείς γιατί δε μολυνθήκαμε;
Περίμενε... μπορεί να είναι παγίδα.
Ήταν μια γυναικεία φωνή. Πρέπει να πάμε.
Άσ' την να πεθάνει.
Κοίτα!
Αμάν, τι έχουμε εδώ;
Πάρτε με μαζί σας.
- Βλέπεις; Δεν έχει τίποτα. - Είναι μια απ' αυτούς.
- Εσύ ούρλιαξες; - Ναι.
Πρέπει να φύγουμε από δω. Πλησιάζουν.
Έλα, μπες στο αυτοκίνητο.
Βγάλτε με απ' αυτή την κόλαση. Είναι όλοι τρελοί και παραμορφωμένοι.
Θέλουν να με σκοτώσουν. Πάρτε με μαζί σας.
Δεν την εμπιστεύομαι. Γιατί είναι ντυμένη έτσι, νυχτιάτικα;
- Είναι κόλπο. - Ορκίζομαι πως λέω την αλήθεια.
Κοιτάξτε, το κορμί μου δεν έχει σημάδια ή ουλές.
Κοιτάξτε.
Δε χρειάζεται να το κάνεις αυτό.
Έλα, θα σε πάρουμε.
Εντάξει, Πολ;
Εντάξει...
Ξαναβάλε το φόρεμά σου και πάμε.
Αυτό είναι το αυτοκίνητό μας.
Μπες μέσα.
Άκουσες;
Άκουσα μια κραυγή, αλλά υπάρχουν παντού τρελοί.
- Ήταν η ίδια φωνή με πριν. - Δεν άκουσα τίποτα.
- Πάω να ελέγξω. - Ας φύγουμε γρήγορα από δω.
Μείνετε εδώ, πάω να ελέγξω!
Εγώ έχω το όπλο. Περίμενε στο αμάξι. Έρχομαι μαζί σου.
Από κει πέρα ακούστηκε.
Πρόσεχε!
Γρήγορα, πέτα το δυναμίτη!
Εμπρός, ρίξ' τον!
- Τι σ' έπιασε; - Κοίτα την.
Το καημένο το κορίτσι φοβήθηκε του θανατά.
Αυτή ούρλιαξε προηγουμένως.
Έλα, ησύχασε. Μη φοβάσαι.
Κράτα την αν θες, αλλά να του δίνουμε από δω.
Το μέρος είναι γεμάτο τρελάρες.
Σκατά!
Μπάσταρδοι!
Το κορμί μου είχε ανοσία. Η νόσος δε μου αλλοίωσε την εμφάνιση.
Εξ αιτίας σας, όμως, παραμορφώθηκα για πάντα!
Πρόσεχε μ' αυτό το δαυλό. Στο αυτοκίνητο υπάρχει δυναμίτης.
Καλύτερα να φύγουμε πριν έρθουν οι άλλοι.
- Πώς; Περπατώντας; - Φυσικά, περπατώντας.
Σε μια ώρα ξημερώνει.
Εδώ κοντά βρίσκεται το Γουμπλές.
Ίσως μπορέσουμε να τηλεφωνήσουμε από κει.
Σωστά, ξέρω πού είναι. Πάμε.
Είσαι εντάξει;
Μείνε με τη μικρή. Εγώ προχωράω.
Ας κάνουμε ένα διάλειμμα.
Πρόσεξες ότι οι άντρες έχουν περισσότερες πληγές από τις γυναίκες;
Κι εκείνη η τρελή στο χωριό δεν είχε καθόλου.
Αλήθεια.
Συνάντησα μια τυφλή.
Τη Λυσί.
Δεν είχε καθόλου πληγές.
Και η κόρη του χωρικού που τρελάθηκε...
είχε απλώς ένα μικρό έλκος.
- Εμείς γιατί δε μολυνθήκαμε; - Από δω είστε;
Όχι, δουλεύαμε στο εργοτάξιο του χωριού.
Όταν άρχισαν όλα, πήραμε ένα αμάξι και λίγο δυναμίτη και φύγαμε.
Τώρα θα ήθελα μια ωραία μπύρα.
Κι εγώ το ίδιο.
Μπύρα; Σε μια περιοχή που φημίζεται για το κρασί της;
Καθένας με τα γούστα του.
Το κρασί δε με συγκινεί.
Ίσως κανά ποτήρι σε ειδικές περιστάσεις.
Φέτος δεν ήπια καθόλου.
Την προηγούμενη Κυριακή ήταν η Γιορτή του Τρύγου, σωστά;
Και λοιπόν;
Εμείς ήπιαμε μόνο μπύρα και δεν έχουμε τίποτα.
Όλοι οι άλλοι στην περιοχή είναι τρελοί και μολυσμένοι...
κι όλα συνέβησαν μετά τη γιορτή.
Ο μνηστήρας μου επιβλέπει τον αμπελώνα του Γουμπλές.
Αν το κρασί είναι ο ένοχος, σίγουρα θα το γνωρίζει.
Πρέπει να πάμε εκεί.
Εντάξει, πάμε.
Δώσε μου το χέρι σου.
Άκου.
Αν φταίει το κρασί, ολόκληρος ο αμπελώνας θα έχει μολυνθεί.
Θα πάμε ούτως ή άλλως, για να τηλεφωνήσουμε.
Τα νέα θ' αρχίσουν να διαδίδονται απ' το πρωί.
Θα γυρίσουμε πίσω, αποφεύγοντας τις μολυσμένες ζώνες.
Δε θέλω μια επανάληψη της χθεσινής νύχτας.
Σταμάτα!
Δώσ' μου το όπλο σου.
Νομίζεις πως δεν ξέρω να το χειρίζομαι;
Δε μου αρέσει ο τρόπος που το χρησιμοποιείς.
Παραπονιέσαι σήμερα, χθες όμως ήταν καλά.
Αν είναι εκεί ο μνηστήρας μου μην τον πυροβολήσεις.
Έχω αυτό το όπλο, απ' όταν πολεμούσα τους Γερμανούς.
Και σκοπεύω να το κρατήσω.
Κάποιοι πολέμησαν με την Αντίσταση κατά των Γερμανών,
για την πατρίδα τους.
Στηρίζω όσους πολέμησαν το φασισμό, Γερμανούς ή Γάλλους.
Δεν πρόκειται για αγώνα υπέρ πατρίδος,
αλλά κατά των φασιστών. Υπάρχει διαφορά.
Έχεις κάτι περίεργες απόψεις!
Και πάλι σε συμπαθώ όμως.
Είμαι από χωριό. Οι μεγαλοστομίες δε με εντυπωσιάζουν.
Κι εγώ φίλε μου, είμαι χωριάτης σαν εσένα.
Αλλά βλέπω τι γίνεται.
Σου αρέσει εδώ πέρα,
μ' ένα πυρηνικό εργοστάσιο απ' τη μια κι ένα στρατόπεδο απ' την άλλη.
Σου φαίνεται ωραίο, έτσι;
Έχεις δίκιο, καταλαβαίνω.
Παγιδευτήκαμε ανάμεσα.
Θα σου πω κάτι:
Η Αντίσταση συνεχίζεται, φίλε μου.
Αυτό δε σημαίνει πως οι τρελοί είναι ακίνδυνοι.
Μόνο σκοτώνοντάς τους σταματιούνται.
Ίσως μπορούμε να τους βοηθήσουμε.
Κι αν σου επιτεθούν όπως χθες βράδυ;
Είμαστε τρεις.
Αν πρέπει να πυροβολήσουμε για να σωθούμε, καλώς...
αλλά πρώτα να προσπαθήσουμε να μιλήσουμε.
Είσαι καλό κορίτσι.
Έχει δίκιο, Πολ. Δεν πρέπει να ρίξεις σε κανέναν.
Εντάξει, αλλά θα έχω το δάκτυλο στη σκανδάλη.
Φτάσαμε.
- Ερημιά. - Φύγαν όλοι.
- Έφυγαν... ή πέθαναν. - Κόφτο.
Δεν υπάρχουν πτώματα. Μάλλον θα έφυγαν.
- Ας δούμε αν λειτουργεί το τηλέφωνο. - Ναι, πάμε.
Δεν υπάρχει κανείς.
Εμπρός, να το τηλέφωνο. Πάρε την αστυνομία.
- Βουίζει. - Έχει τίποτα να φάμε;
Ορίστε λίγο κρασί. Όχι φετινής σοδειάς.
Δεν καταλαβαίνω. Κανείς δεν απαντά.
Τρία ποτήρια.
Βγάζουμε το τζάκετ.
Φάτε κάτι. Θα νοιώσεις καλύτερα.
Μίλα πιο σιγά. Έχω την αστυνομία στη γραμμή.
Τηλεφωνώ απ' το Γουμπλές.
Οι χωρικοί σκοτώνονται μεταξύ τους...
Γεια σας.
Τι είπαν;
Γνωρίζουν από χθες τι γίνεται.
Κάποιες μονάδες περιπολούν στην περιοχή.
Ανθρωποκυνηγητό;
Όχι, απλώς περισυλλέγουν τους άρρωστους.
Ετοιμάζουν κάποιο αντίδοτο ή εμβόλιο.
Δεν είναι σίγουροι, αλλά υποπτεύονται μολυσμένο κρασί.
Καλά που πίναμε μπύρα και σαμπάνια. Στην υγειά μας!
Τι άλλο είπαν;
Στέλνουν ένα ελικόπτερο.
Θα είναι εδώ το απόγευμα.
Είδες; Έρχονται να μας πάρουν.
Φρανσουά, δοκίμασε λίγο πατέ.
Όχι, προτιμώ λίγη σαμπάνια.
Περίμενε να τα πω στη γυναίκα μου.
Δεν πρόκειται να με πιστέψει.
Όταν τα πράγματα ζορίζουν, ανακαλύπτεις τους πραγματικούς σου φίλους.
Και περάσαμε μια ζόρικη κατάσταση!
Ας ελπίσουμε να μη χρειαστεί να την ξαναπεράσουμε.
Ποτέ δεν ξέρεις, οπότε ας πιούμε άλλο ένα ποτό.
Όλα τέλειωσαν τώρα. Η βοήθεια πλησιάζει.
- Το πρόβλημα είναι... - Δεν υπάρχει πρόβλημα.
Ελιζαμπέτ, μην πλησιάζεις.
Στάσου.
Είμαι άρρωστος.
Καταλαβαίνεις;
Παραμορφώθηκα.
Ανά πάσα στιγμή μπορεί να τρελαθώ.
Χάθηκαν όλοι, δηλητηριάστηκαν από τα φυτοφάρμακα που έφτιαξα.
Πρέπει ν' αυτοκτονήσω όσο έχω πνευματική διαύγεια.
Χάνω τα λογικά μου!
Με τρώει ζωντανό!
Φύγε!
Άσε με να πλησιάσω.
Σ' αγαπώ.
Η μικρή δε γύρισε ακόμα;
Καλά λες. Πάω να τη βρω.
Θα χάσει τη βόλτα με το ελικόπτερο.
Βιάσου, δε θα μας περιμένουν.
Έμεινε ένας, ε;
Είσαι ο μοναδικός εδώ;
Πού είναι οι άλλοι;
Έφυγαν όταν άρχισε το κακό.
Γιατί δεν κάλεσες την αστυνομία;
Το αφεντικό εκμεταλλευόταν λαθρομετανάστες.
Οι υπόλοιποι διαφωνούσαμε.
Και λοιπόν;
Δε μας πήγαινε να φέρουμε μπάτσους εδώ γύρω.
Δε φαίνεσαι τρελός.
- Μοιάζεις φυσιολογικός. - Τι σκοπεύεις να κάνεις;
Η σαπίλα εξαπλώνεται προς τον εγκέφαλό μου.
Μπορεί να σου ορμήσω ανά πάσα στιγμή.
Γιατί δεν πυροβολείς;
Μην κάνεις βλακείες!
Το έκανε επίτηδες. Ήθελε να πεθάνει.
Ρίχτηκε κατά πάνω μου!
Τι παλαβομάρα!
Πολ!
Ελιζαμπέτ!
*ΠΤΟΛΕΜΑΙΔΑ 2015*